🌺
*मन म्हणजे काय हो.?*
*त्याला कोणी पाहिलं नाही,*
*कसं असते ते माहीत नाही,*
*पण त्याला खूप मान्सनमान असतो.*
*कधी ते लिक्विड असतं,*
*"मन भरलं नाही"*
*असं म्हणतो आपण,*
*कधी ते सॉलिड असतं,*
*मनावर खूप ओझं आहे,*
*कधी ते घर होतं,*
*मेरे मन में रहने वाली,*
*कधी ते तहानलेल असतं,*
*मेरा मन तेरा प्यासा,*
*कोणी त्याला मोरा ची उपमा देतं,*
*मन मोराचा कसा पिसारा फुलला !!*
*असं हे मन आयुष्य भर,*
*आपल्याला झूलवत ठेवतं,*
*कधी स्वतःच्या मनाने तर,*
*कधी दुसऱ्याच्या मनाप्रमाणे,*
*आपण वागत असतो,*
*हे "मन" कधीच स्थिर का बरं नसतं.?*
*ते कधी प्रेयसीच्या तोंडातून,*
*मंदिर रूप धारण करतं,*
*आणि ती म्हणते...*
*"मन में तुझे बिठाके,*
*काही जण असतात की,*
*त्याच्या "मनात"काही रहात नाही,*
*तर काही "मन कवडे" असतात.*
*मन दिसत तर नाही.*
*पण त्याने ठरवले तर ते हरवून टाकतं.*
*तर कधी शक्ती नसताना जिंकून ही देतं.*
*मनात आणलं तर काहीही होऊ शकतं,*
*जरी त्याला कोणी पाहिलेले नाही,*
*तरी ते जर चांगलं असलं,*
*तर आपण आनंदी राहतो.*
*दुसऱ्याचं भलं करतो म्हणुन,*
*म्हंटलं जातं, "मन चंगा तो...*
*कधी हे खूप डेंजर असतं,*
*स्वतःकडे राग तिरस्कार साठवून ठेवतं,*
*आणि "मनातील" राग दुसऱ्याचे नुकसान करतं.*
*याचा वेग मोजण्याचं यंत्र अजून,*
*अस्तित्वात आलेलं नाही,*
*तरी लोकं म्हणतात,*
*"मनाचा ब्रेक,उत्तम ब्रेक,*
*"मन" दिसत नसलं तरी,*
*तेच आपणाला घेऊन फिरत असतं,*
*कधी घरी,कधी डोंगरदऱ्यांत,*
*कधी आकाशात,*
*पण ते निर्मळ असतं,*
*पारदर्शक असतं.*
*म्हणुन च आपण म्हणू शकतो.*
*"मोरा मन दर्पण कहलाये."*
*अशा या न दिसणाऱ्या,*
*पण सर्वस्व असणाऱ्या,*
*"मनाला" काबूत ठेवण्याचा,*
*अनेकजण प्रयत्न करतात.*
*पण "मनाप्रमाणे" जगता आलं नाही,*
*तर त्याला काही अर्थ आहे का.?*
*मग "मनसोक्त" जगा ! !*
*आणि त्यासाठी...*
*मनापासून शुभेच्छा...!!* *आपला दिवस आनंदात जावो!!*
🙏🏻🌹🙏🏻
*श्री. मोहन अवधुतराव सोमलकर!