शिक्षक दिन
एकच होती लेखणी
एकच पाटी असायची
गिरवुनी क,ख,ग,घ
ओढ लावे बाई शिकायची!
बाई नसे ती मज
आईच वाटत होती
सोडुन आई दारात
बाईच कवेत घेत होती.!
बापु- बेटा करुनि
बाराखडी, आकडे ओळख शिकवायची
मधल्या सुट्टीत मग
उपमा ,रवा खाऊ घालायची!
एकदा शाळेत नाव टाकले
परतनी पालक ना यायचे
शाळेची चौखट कधी ना
मग ते पाहायचे..!
पाच रु. पासुन तर
पाचशे रु. च्या फी वर
आम्ही सारे शाळा शिकलो
शाळेच्या त्या बाई व सरांपासुन
जीवनाचे गणित शिकलो.!
कसले काय दप्तर होते
वह्या आणि पुस्तके नशीबाचे
सारे खेळ होते.!
बसायला बेंच नव्हते
खाली फाटलेल्या चटईचे राज्य होते
वाचुनिया" श्यामची आई"
सानेगुरुजीला जाणलो
आईचे प्रेम आम्ही
आमच्या बाईतही पाहत राहिलो.
आजारी कधी पडता
होमवर्क सारा घरी मिळायचा
काऊन नाही आला माझा
विद्यार्थी म्हणून मास्तर माझा घरी यायचा.!
शिक्षकांप्रति आदर होता
दरारा बिना मारल्याने होता
वर्गात आले सर मग
चिडचुप सारा वर्ग होता.!
शाळा आमची ती
दुसरे आमचे घरच वाटे
परिक्षा वार्षिक होता
काढतांनी शाळेतुन पाय
अंतःकरण मग दाटे.!
आता मात्र शिक्षण प्रणाली बदलली
शिक्षण झाले अवघड आणि महाग
आताच्या शिक्षक व शिक्षिकांना
विद्यार्थ्यांना शिकविता शिकविता येतो वैताग
घर आणि शाळा सांभळता
शिक्षक बिचारे वैतागले
स्पर्धेच्या या युगात
शिक्षक आणि विद्यार्थ्यांचे बारा आहे वाजले.!
तरी बिचारे आजचे शिक्षक व विद्यार्थी
करे शिक्षणासाठी तारेवरची कसरत.!
सकाळपासून संध्याकाळपर्यंत
अभ्यासाचा त्यांचा पाढा नाही सरत.!
शिक्षणप्रणाली व शिक्षणसंस्था व्यापार व स्पर्धा झाली आहे.यात मरण विद्यार्थ्यांचे झाले आहे..!
शिक्षकदिनाच्या आधुनिक शिक्षकांना हार्दिक शुभेच्छा
मोहन सोमलकर 🙏🏻🙏🏻🙏🏻💐👏🏻