मोहन सोमलकर

मोहन सोमलकर कवी कवयत्री समुह लिपीनाते जपणारी शब्दांच्या पलीकडली माणसे जोपासती हेची काव्य पुष्प.

रविवार, २८ नोव्हेंबर, २०२१

Unforgtable story

 

My gallery 

आजीने माझ्या नातवंडाचे बालपण खुप जपले
नातु,पणतुंचे बालपण जपले ,अशा आवडत्या व्यक्तीवर मी स्त्रीची यातना ही प्रतिलिपीवर ३५ भागाची कथा लिहिली .
आता ही कविता तिच्यावर□□□□□□

आजी•••••••••।

हाताचा झोपाळा बनवुन झुलवायची
जुनी लोकगिते गाऊन झोपवायची
खांद्यावरी आपल्या ती निजवायची
कधीच नाही ती या कामात कंटाळा करायची

पाझर मनी सदा तिच्या प्रेमाचा फुटायचा
हृदयात तिच्या नातवंडाप्रती स्नेह दरवाळयचा
कधीच नाही ती मनाने व तनाने थकली
घास आम्हास भरविल्या विना नाही ती झोपली

सदा तिची धावपळ आमच्याप्रती असायची
कधी कडेवरी,कधी खांद्यावरी घेऊन
भर मुसळधार पाऊसात स्वतः ओली होऊन
आम्हाला पदरात झाकुन आणायची.!

उन्हात ती तापायची,पायात वाहने नसायची
मोठी झाली नातवंडे ,तरी बिचारी कुठे
शांततेने झोपायची
ती तर सतत चिंताच करायची..!

आता ,आजी नव्वदी पार करुन खाटेच्या स्वाधीन झाली..!
मेहनत, कष्ट करणारी माझी आजी
चटणी भाकर खाणारी
रोजच दहा किलोमीटर पायी चालणारी
पाय लुगड्यात अडकुन रात्री पडली
ती आता बेडवरचीच कायमची झाली..!

आता कोण तिच्याशी बोलणार
कोण तिला खेळवणार
तिच्याशी कोण गप्पा गोष्टी करणार
सवॅच आहे कामात बिझी
पण बिचारी ती अजुनही थकली नाही
कणखर आहे  बोलण्यात , सुदृढ आहे विचारात
ती तरी वाकणार नाही..!
आहे आवडती ती......,!
म्हणते  मी अशीच मरणार..!
पायाचे आॅपरेशन नाही करणार..!

मोहन सोमलकर
🙏🙏🙏🙏🙏

दोन ध्रुव काव्यपुष्पाचे 🧲🎀🧲

My gallery 

 प्रतिलिपीवर आणि काव्यपुष्पावर मला शांत शितल मनाचे दो सजातीय धृव भेटले. ..

🧲कविता बघा...!🧲

सचिन विश्रामजी कांबळे

🔯🔯🔯🔯🔯🔯🔯

आक्रोश या नियतीचा तो रेखाटतो

गातो गीत जीवनाचे 

सत्याची जाण तो कवितेत उतरवितो

सल तो मनाची कवितेत रेखाटतो


वाचतो मी त्याची कविता

गांभीर्य त्याच्या लेखणीचे जाणतो 

आईची प्रतिमा सदैव 

तो लेखणीत उमटवितो! 


कवितेत त्याच्या नजरेतून बघावे 

काहीतरी दुःख त्याला असावे 

पण सदा तो हास्यात संचारतो 

साहित्याची जाण खुप त्याला

सुंदर रचना रोज प्रसृत करतो


स्वभावगुण त्याचा मला आवडला

प्रश्न मला नेहमी पडला 

एवढा सुंदर मोहक शब्दसाठा 

सचिन तु रे कुठून आणला!.!


व्हावी त्याची उत्तरोत्तर अशीच प्रगती 

कधी ना खुंटावी त्याची गती 

शब्दात रेखाटली मी त्याची महती 

तो व्हावा साहित्याचा अधिपती !!


📍🧲📍🧲📍🧲📍🧲📍🧲🧲📍

सतिश खरे {मुर्तिमंत}   

शिल्पकार तो शिल्प घडवितो 

दगडातून कधी ,लाकडातुनी 

कलाकृती जीवनाची घडवितो

ऐकले मी असे की

कोणताही कलाकार हा शांत असतो.!!


शांत भाव त्याच्या मनी थांबला 

तो दुसर्‍यासाठी धावला

देव जणु तो मला पावला 

शब्दात रेखाटल्याविना नाही राहावला! 


कलाकृतीचा शिल्पकार जणु 

शिल्पी असा घडवितो 

कलाच जणु आपली साकारतो

दोन कलेचा तो आहे धनी 

कवी व शिल्पकार आहे तो


अशा या दोन मुर्ती 

कशी वर्णवु नाही मी तयाची किर्ती 

बहु प्रसिध्दी मिळावी लेखणीस तयांच्या 

कौतुकास सज्ज वरती आकाश खाली धर्ती!



🎀🕹🎀🕹🎀🕹🎀🕹🎀🕹

🎉🎉🎉🎉🎉🎉🎉🎉🎉

मोहन सोमलकर 



 


ads3

सातपुडा साहित्य मंच..

>तपुडा साहित्य मंच आयोजित साहित्य निर्मितीसाठी प्रेरणा व मार्गदर्शन मिळावे करिता लेखन उपक्रम *विषय- विठूची वारी (अभंग) शीर्षक:- माझ...