सिंधुताई सपकाळ

 

तिचा प्रवास फक्त तिच्यापुरता नव्हता

असंख्य अनाथासाठी तिचे हाथ सरसावले

ज्यांना तिने रस्त्यावरून आणले उचलुन 

त्यांचे डोळे आज होते पाणावले

रडू लागली ओक्सीबोक्सी प्रत्येक ती पिल्ले

ज्यांना आकाशात उडण्यास माईने बळ दिले होते

आईला सरणावर पाहुन बिचारे 

त्या सरणावर तेही बिलगले होते..!

मोहन सोमलकर