काटा पायात रुतला तर चालेल
मनात काटा नका ठेऊ
काट्याची सल ह्दयावरी नका कोरु
हर्षाचे तुषार जीवनात उडवा..!
जीवन मानवाचे एकदा मिळाले
सार्थकी या जीवनाला लावा
मनी गुलाब स्नेहाचे फुलु द्या
मोहक नात्याची गुंफण मनी रुजवा
गुलाब लाल फांदीवरी फुलतो
टवटवीत त्यांची सुदंरता पाहुन
रुतला जरी काटा बोटास
वेदना घेतो आपण शमवुन.!
कुणाचे तरी श्वास तुम्ही
रुतलेला पायातला काटा दुर करा
सुड मनातला काटा काढुन काढु नका
काटा दुःखाचा बोचेल असे विचार नका करा..!
सुंदर दिसणार्या कळ्या,पाकळ्या,पाने फुले गळे
आठवण तयांचीही करत रहा.!
ते आधारस्तंभ असती आनंदाचे
न्याय त्याच्याशीही करत रहा...!
मोहन सोमलकर
कोणत्याही टिप्पण्या नाहीत:
टिप्पणी पोस्ट करा
तुमच्या बहुमोल समिक्षा आम्हास प्रोत्साहन देतात.