मोहन सोमलकर

मोहन सोमलकर कवी कवयत्री समुह लिपीनाते जपणारी शब्दांच्या पलीकडली माणसे जोपासती हेची काव्य पुष्प.

शनिवार, २३ ऑक्टोबर, २०२१

भुतकाळ

 पहाट कोवळी दिसे॥ किरण सोनेरी हसे॥

अंगणी रांगोळी दिसे॥ मांगल्य सजे नित्य॥


रानोमाळी प्रभात सजे ॥ पक्ष्यांचा गोंगाट हसे

कोकीळेची धुन बरसे॥ कानी स्वर घुमे॥


हवेत सजेलता होती॥ निसर्गरम्यता होती॥

आहाराची चिंता नव्हती॥ गावरान मेवा मिळे


गेले ते दिवस सारे॥ सरले आसमानी तारे॥

संपले थंडीचे वारे॥ जीवनी या ..॥



मोहन सोमलकर 👍🚩



१३ टिप्पण्या:

  1. वाहह..खुप सुंदर , प्रेरणादायक रचना...सुरेख शब्दांकन...👌👍💐🍫

    उत्तर द्याहटवा

तुमच्या बहुमोल समिक्षा आम्हास प्रोत्साहन देतात.

ads3

सातपुडा साहित्य मंच..

>तपुडा साहित्य मंच आयोजित साहित्य निर्मितीसाठी प्रेरणा व मार्गदर्शन मिळावे करिता लेखन उपक्रम *विषय- विठूची वारी (अभंग) शीर्षक:- माझ...